کتاب لطایف عارفانه؛ لطیفه شماره ۴۸۴

  • دوشنبه - ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • انسان هر چقدر خالص باشد، محتاج به رهبر است؛ همچنان‌كه طلا هر چقدر خالص باشد، محتاج به زرگر مي‌باشد. برگرفته از کتاب لطایف عارفانه، لطیفه شماره ۴۸۴

    کتاب آوای نیایش؛ نیایش شماره ۷

  • دوشنبه - ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • ان‌شاءالله از جمله ایمان‌آورندگان صدیق، مخلص و استوار برای اولیاي زمانمان باشیم.برگرفته از کتاب آوای نیایش، نیایش شماره ۷

    کتاب آوای نیایش؛ نیایش شماره ۲۳۸

  • دوشنبه - ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • پروردگارا! قدرداني و شکرگزاري از نعمات بي پايانت را نصيبمان گردان تا همچون گمراهان زندگی را در غفلت و بی خبری نگذارنیم و از آنهایی باشیم که خودت دوست داري و آن، جز داشتن وجه زيبا نيست که : «إنَّ اللهَ جَميلٌ يُحِبُّ الجَمال؛ ...

    کتاب آوای نیایش؛ نیایش شماره ۲۷۰

  • دوشنبه - ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • عزیزانم نیمه‌های شب بیدار شوید، وضویی بگیرید و در گوشه‌ای خلوت، عارفانه و خالصانه سر به آسمان برداريد و بگویید: خدایا! بارالها! می‌خواهم هدایت شوم، می‌خواهم انسان بشوم؛ انساني که در آخرت مرا بپذیری و با عشق و صفا از محضرت درخواست مي‌كنم كه ...

    کتاب لطایف عارفانه؛ لطیفه شماره ۲۰

  • یکشنبه - ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • در بین پیامبران الهی، محمد(ص) همچون گُلی است که داود نبی(ع) بلبل، و عیسای مسیح (ع) پروانه آن می باشند. برگرفته از کتاب لطایف عارفانه؛ لطیفه شماره ۲۰

    کتاب لطایف عارفانه؛ لطیفه شماره ۴۱۹

  • یکشنبه - ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • خداوند لذت صورت را برای ملکوتیان و لذت عورت را برای مُلکیان مقرر کرده است. برگرفته از کتاب لطایف عارفانه؛ لطیفه شماره ۴۱۹

    کتاب لطایف عارفانه؛لطیفه شماره ۱۳۶

  • یکشنبه - ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • اغنیای ناسوتی، محرومان لاهوتی میباشند. برگرفته از کتاب لطایف عارفانه؛ لطیفه شماره ۱۳۶

    کتاب لطایف عارفانه؛ لطیفه شماره ۶۱

  • شنبه - ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • گفتار اولیای الهی موجب هدایت و جمال آنان موجب محبت می باشد. برگرفته از کتاب لطایف عارفانه؛ لطیفه شماره ۶۱

    کتاب لطایف عارفانه؛ لطیفه شماره ۱۰۲

  • شنبه - ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • عشق، کیمیایی است حیات آفرین که در حریم اولیا الهی یافت میشود. برگرفته از کتاب لطایف عارفانه؛ لطیفه شماره ۱۰۲

    کتاب لطایف عارفانه؛لطیفه شماره ۲۹۹

  • شنبه - ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • دنیا، مرداب متعفنی است که اهل آن همچون کِرم های زشت توسط اولیای الهی به صورت پروانه های زیبا در می آیند. برگرفته از کتاب لطایف عارفانه؛ لطیفه شماره ۲۹۹

    گالــــری