مُلکیان الهی و ملکوتیان رحمانی همچون آفتاب درخشنده روز و مهتاب تابنده شب، به سوی کمال الهی و جمال رحیمی شتابان‌اند.

برگرفته از کتاب لطایف عارفانه، لطیفه شماره ۱۴۵