فروغ مهتاب

حکایتی از کتاب شگفتی های مهتاب: شخصیت معنوی عارف الهی یوسف رضا

شخصیت معنوی عارف الهی یوسف رضا

اوایل پاییز سال ۱۳۹۵ش، هنگام غروب در حال قدم زدن در خیابان بودم که با یکی از آشنایان رو به رو شدم. بعد از سلام و احوال پرسی، در مورد مسائل گوناگون معرفتی به گفتگو پرداختیم. در اثنای سخن، او که در حال تحصیل در رشته ای مرتبط با عرفان در مقطع دکترا می باشد، به من گفت: «در شهرستان ورامین، عارف بزرگواری به نام یوسف رضا در روستایی به همین نام مدفون است که متأسفانه برای مردم منطقه ناشناخته می باشد؛ اما بزرگان وادی معنویت مانند شیخ فریدالدین عطار و عبدالرحمن جامی در آثار خود از او به نیکی و بزرگی یاد کرده اند.»
با شنیدن این سخن، آن چنان سرور و شادمانی در دلم پدید آمد که با ذوق و شوق بسیار گفتم: حتماً باید به زیارت این عارف بلندپایه و ناشناخته بروم و ضمن ادای احترام، وظیفه خویش را در معرفی او به شیفتگان عشق و معنا انجام دهم و گرد و غبار گمنامی و غربت را از وجود ایشان برگیرم.
شوق قلبی ام به قدری بود که به مطالعه و بررسی شرح حال جناب یوسف رضا پرداختم و چندی بعد، به زیارت آرامگاه مطهر ایشان توفیق یافتم و ساعاتی را در خلوتسرای وی به حالات خوش معنوی گذراندم و سپس تصمیم گرفتم هر گاه به منزل برخی فرزندان یا شاگردان اهل قلم خویش که در نزدیکی روستای یوسف رضا زندگی می کنند، می روم، در راه بازگشت به زیارت این عارف گرانمایه مشرف شوم و نسبت به مقام والای معنوی ایشان عرض ادب و احترام نمایم.
گفتنی است ابویعقوب، یوسف بن حسین رازی، معروف به یوسف رضا، عارف صاحب کرامت و معبّر و ادیب توانایی بوده که حدود هزار و دویست سال پیش، یعنی در سده سوم هجری قمری می زیسته است. عارف فرزانه، عطار نیشابوری در کتاب گرانقدر «تذکرۀ الاولیاء»، طی صفحاتی چند به شرح حال جناب یوسف بن حسین پرداخته و ایشان را از جمله اولیای الهی متقدم و دارای همّتی بلند، جمالی زیبا و زبانی گویا در بیان اسرار و معارف معرفی نموده و اظهار داشته که او شاگرد صاحبدل اهل توحید، ابوالفیض ذوالنون مصری می باشد.
و از برجسته ترین شاگردان یوسف بن حسین در سیر و سلوک عرفانی نیز می توان به ابراهیم خواص اشاره کرد که یگانه عهد خویش و از اولیای صاحب توکل و اخلاص بوده و به فرموده خواجه عبدالله انصاری، پیکر مطهر استادش، یوسف بن حسین را شسته و کفن و دفن نموده است.
این حقیر، وجود مقدّس عارف صاحبدل، یوسف رضا را مایه خیر و برکت منطقه می دانم و معتقدم که هر چه از معارف و اسرار الهی در طول تاریخ به دست سالکان الی الله رسیده، میراث گرانبهایی است که از رهگذر مجاهدت و پایداری امثال ایشان در مسیر معنویت حاصل شده است.
و همواره این فرمایش گهربار مربّی شریفم را مدّ نظر داشته ام که: «رهروان طریق کمال باید بنده استاد معنوی شان و خدمتگزار سایر اولیای خدا باشند.» بنابر این، بزرگ ترین افتخار کمال جویان راه حق این است که خاک پای این کاملان آسمانی را توتیای دیده سازند تا به برکت توجه روحانی ایشان، باب رحمت و معنویت به روی زندگی شان گشوده شود و با قلم و بیان نیز شکرگزار و ثناگوی پایداری ها و خدمات این بزرگان عرصه عشق و عرفان باشند و شخصیت عرفانی و اندیشه های متعالی ستارگان درخشنده توحید را به جهانیان معرفی نمایند تا تشنه کامان معرفت به طریق شادمانی و آرامش واقعی دست یابند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *