پایگاه اطلاع رسانی

عارف صاحبدل، هنرمند و نویسنده فرزانه استاد یعقوب قمری شریف آبادی

به سایت فروغ مهتاب خوش آمدید

نقش علی ولی الله(ع)درصیانت فاطمه زهرا(س)(نکاح علی وفاطمه(س)درعالم ظاهر)


همان‌طور كه‌ در ملا اعلا به‌ امر و ارادهء‌ الهي‌ توسط‌ حضرت‌ روح‌الامين‌، منصوره‌ زهراو قمر ولا از زمزم‌ وصال‌ نوشيدند، در عالم‌ ظاهر نيز به‌ دست‌ مطهر و مقدّس‌ محمدامين‌(ص‌) شهد قرب‌ چشيدند و حضرتش‌ والاترين‌ امانت‌ قدسي‌ را در دستان‌ با كفايت‌برگزيدهء‌ خداي‌ رحمان‌، امير مومنان‌ علي‌(ع‌) سپرد و كوثر زلال‌ توحيد و معرفت‌ را به‌دست‌ ساقي‌ ربّاني‌، علي‌(ع‌) نهاد.


مفتاح‌ اوّل‌: نكاح‌ علي‌ و فاطمه‌(ع‌) در عالم‌ ظاهر
نور رحماني‌ علي‌(ع‌) و فروغ‌ رحيمي‌ زهرا(س‌) كه‌ در نهاد الهي‌ آدم‌ و حوَا(ع‌) به‌ وديعت‌گذاشته‌ شده‌ بود، در وجود پيراسته‌ از حجاب‌ سلسهء‌ انبياي‌ الهي‌ روان‌ گشت‌ و حقايق‌جهان‌تابشان‌ در ضمير تابناك‌ پيامبران‌ حق‌ پرده‌نشين‌ باطن‌ گرديد تا آنكه‌ در عصر طلوع‌شمس‌ فروزان‌ مصطفوي‌، آن‌ پرده‌نشينان‌ سراي‌ غيب‌ در عالم‌ شهود رخ‌ نمودند.
مهتاب‌ ولايت‌ علي‌(ع‌)، در كعبة‌ امن‌ الهي‌ از دامان‌ عفيف‌ فاطمه‌ بنت‌ اسد درخشيده‌ وزهرهء‌ حقيقت‌ فاطمه‌(س‌)، در حريم‌ انس‌ پيامبر(ص‌) از دامان‌ مطهر خديجه‌ كبري‌ طالع‌ شده‌،عالم‌ ظاهر با طليعهء‌ روح‌بخش‌ و طلعت‌ قدسي‌شان‌ روشني‌ يافت‌. دو وجود مباركي‌ كه‌ درملا اعلا شهد وصال‌ نوشيده‌ و در بزمگاه‌ قرب‌، جام‌ وحدت‌ چشيده‌ بودند، اينك‌ به‌ ارادهء‌ربوبي‌ در سراي‌ دنيا ظهور نمودند و ذرّه‌ ذرّة‌ كائنات‌ از زمزم‌ وجودشان‌ سرمست‌ گشته‌ وبهترين‌ الگوي‌ كمال‌ و نيكوترين‌ جلوهء جمال‌ براي‌ هدايت‌ رهپويان‌ طريق‌ معنا پديدارشده‌، اسرار رحماني‌ و معارف‌ رحيمي‌ از مرآت‌ جهان‌نماي‌ علي‌ و فاطمه‌(ع‌) درخشيدن‌گرفت‌؛ دو وجود گرانبهايي‌ كه‌ در محضر منوّر محمد مصطفي‌(ص‌) از غبار اغيار درامان‌ماندند و صدف‌ وجود پيامبر اكرم‌(ص‌) درّ آكنده‌ از صفاي‌ عرفان‌ علي‌(ع‌) و گوهر عشق‌ وايمان‌ زهرا(س‌) را از زنگار سراچهء‌ خاك‌ مصون‌ داشت‌ تا آنكه‌ حقيقت‌ رحماني‌ و سرّرحيمي‌شان‌ عيان‌ شود.
و بدين‌ طريق‌، رسول‌ اكرم‌(ص‌) سرآمد پيامبران‌ الهي‌ كه‌ حقيقت‌ آيهء‌ (ثُم‌َّ أَنْشَأْناه‌ُ خَلْقاً 'اخَرَ فَتَبارَك‌َ اللّه‌ُ أَحْسَن‌ُ الْخالِقين‌َ) در وجود مقدسش‌ جلوه‌اي‌ تام‌ و تمام‌ داشت‌، به‌ خاطرعظمت‌ و كرامت‌ ضميرش‌، شايسته‌ و پذيراي‌ دو مبارك‌ نوري‌ گرديد كه‌ در عصر هيچ‌ يك‌از رسولان‌ الهي‌، ظهور ننمودند و همواره‌ در حريم‌ غيب‌، نقاب‌ بر رخساره‌ داشتند.
فاطمه‌ زهرا(س‌)، كنيز زيباروي‌ الهي‌ كه‌ محبوب‌ترين‌ زن‌ در پيشگاه‌ پيامبر اكرم‌(ص‌)بود، در ماواي‌ عفاف‌ و پاكي‌ پدر زيست‌ و علي‌ مرتضي‌(ع‌) كه‌ عزيزترين‌ مرد در نزد رسول‌خدا(ص‌) بود، در بهشت‌ قدس‌ نبوي‌ تطهير يافت‌؛ آن‌چنان‌ كه‌ شجره‌ طيّبهء دين‌ را عاشقانه‌صيانت‌ مي‌نمود و به‌ عنوان‌ همراهي‌ دل‌آگاه‌، پيوسته‌ همدم‌ ضمير منير پيامبر(ص‌) بود.
و محمد مصطفي‌(ص‌) كه‌ تلالو نور قدسي‌ را در مرآت‌ شفاف‌ علي‌ مرتضي‌(ع‌) به‌ نظاره‌مي‌نشست‌، هردم‌ از حمايتهاي‌ خالصانه‌ و همراهي‌ صادقانهء‌ او در راه‌ پرفراز و نشيب‌ خودبهره‌ برده‌ و دل‌ دردمندش‌ با ديدار رخساره‌ آسماني‌ علي‌(ع‌) قرار يافته‌، شعاع‌ مهر و محبت‌خود را بر سيماي‌ ماهگون‌ علي‌(ع‌) مي‌افشاند؛ چنان‌ كه‌ خطاب‌ به‌ محبوب‌ترين‌ عزيزانش‌،فاطمه‌ زهرا(س‌) چنين‌ فرمود:
«قسم‌ به‌ خدايي‌ كه‌ پدرت‌ را به‌ عنوان‌ پيامبر برانگيخت‌، هيچ‌گاه‌ بر علي‌ خشم‌ نگرفتم‌و هرگاه‌ به‌ چهرهء علي‌ مي‌نگريستم‌، ناراحتي‌ و خشم‌ از من‌ برطرف‌ مي‌شد».
از اين‌رو، رسول‌ ختمي‌ مرتبت‌(ص‌) پيوسته‌ علي‌ مرتضي‌(ع‌) را همدم‌ احوال‌ و محرم‌اسرار خويشتن‌ مي‌ديد و از ابراز ارادت‌ و مودت‌ خود نسبت‌ به‌ او دريغ‌ نورزيده‌ و درمعرفي‌ عظمت‌ و شكوه‌ باطني‌ علي‌(ع‌) كوتاهي‌ نمي‌نمود تا آنجا كه‌ محبوب‌ترين‌ عزيزان‌خويش‌ و عظيم‌ترين‌ امانت‌ الهي‌، فاطمه‌ اطهر(س‌) را به‌ او سپرد؛ چه‌ اينكه‌ فاطمه‌ را تنهاشايستهء كسي‌ مي‌ديد كه‌ سيماي‌ حق‌ و حقيقت‌ در آسمانها و زمين‌، و ساقي‌ عشق‌ و معرفت‌در فردوس‌ برين‌ بود و حصار امن‌ و كهف‌ دلارام‌ ولايتش‌ را يگانه‌ ماواي‌ گوهر نفيس‌ دخترخويش‌ مي‌دانست‌.
آن‌گاه‌ كه‌ علي‌(ع‌) به‌ قصد خواستگاري‌ از پاره‌ تن‌ رسول‌ خدا(ص‌)، فاطمه‌ زهرا(س‌)، قدم‌در كاشانهء‌ پر مِهر محمد مصطفي‌(ص‌) نهاد، برق‌ شادماني‌ چهرهء‌ مبارك‌ رسول‌ اكرم‌(ص‌) رافراگرفت‌ و رخسارهء‌ نوراني‌ حضرتش‌ گل‌افشان‌ شد، اما چون‌ عرق‌ شرم‌ و حيا بر پيشاني‌آسماني‌ علي‌ مرتضي‌(ع‌) نشست‌ و طريق‌ سكوت‌ در پيش‌ گرفت‌، پيامبر(ص‌) لب‌ به‌ سخن‌گشوده‌ و تفسير كنندهء‌ شوق‌ باطني‌ و عشق‌ سرشار علي‌(ع‌) گرديده‌ و به‌ تزويج‌ خجستهء‌ دونور مبارك‌ اشارت‌ فرمود و فاطمه‌ زهرا(س‌) كه‌ تمام‌ هستي‌اش‌ در اراده‌ و خواست‌ پدرخلاصه‌ مي‌شد، با سكوتي‌ برخاسته‌ از اوج‌ عفاف‌ و پاكدامني‌، مُهر تاييد بر تصميم‌ پدر زدو راضي‌ به‌ خشنودي‌ او گرديد.
وصلت‌ فرخنده‌اي‌ كه‌ نويد خير و بركت‌ را در حريم‌ جان‌ رسول‌ خدا(ص‌) سرمي‌داد ونواي‌ قدسي‌ را در گوش‌ دل‌ حضرتش‌(ص‌) مترنم‌ مي‌ساخت‌ كه‌: «اگر علي‌ را نمي‌آفريدم‌،براي‌ دخترت‌، فاطمه‌ هيچ‌ همتايي‌ بر روي‌ زمين‌ از آدم‌ و غير او، وجود نداشت‌».
پيامبر اكرم‌(ص‌) كه‌ مژدهء‌ درخشش‌ اختران‌ عصمت‌ و هدايت‌ را در ازدواج‌ آسماني‌بهترين‌ زوج‌ عالم‌ مي‌شنيد، خطاب‌ به‌ علي‌(ع‌) فرمود: «اُمِرْت‌ُ بِتَزْويجِك‌َ مِن‌َ السَّماءِ؛ (اي‌علي‌!) دربارهء‌ ازدواج‌ تو از جانب‌ آسمان‌ مامور شدم‌». كروبيان‌ سراي‌ قدس‌ و فرشتگان‌عالم‌ ملكوت‌ نيز به‌ يمن‌ اين‌ تزويج‌ مبارك‌ پايكوبي‌ كردند و حريم‌ نبوي‌ آكنده‌ از شعف‌روحاني‌ و مشحون‌ از رايحة‌ دلپذير رحماني‌ گشت‌ و شجرهء طوبي‌ از نسيم‌ بهشتي‌ چنان‌محفل‌ خجسته‌اي‌، به‌ دو مرواريد آسماني‌ بارور شد و ندايي‌ قدسي‌ به‌ مباركي‌ آن‌ ازدواج‌معنوي‌ در گلشن‌ هستي‌ طنين‌ افكن‌ شد كه‌: «كنيز خودم‌، فاطمه‌، دختر حبيبم‌ محمد را به‌بنده‌ام‌ علي‌، پسر ابي‌طالب‌، تزويج‌ نمودم‌».
همان‌طور كه‌ در ملا اعلا به‌ امر و ارادهء‌ الهي‌ توسط‌ حضرت‌ روح‌الامين‌، منصوره‌ زهراو قمر ولا از زمزم‌ وصال‌ نوشيدند، در عالم‌ ظاهر نيز به‌ دست‌ مطهر و مقدّس‌ محمدامين‌(ص‌) شهد قرب‌ چشيدند و حضرتش‌ والاترين‌ امانت‌ قدسي‌ را در دستان‌ با كفايت‌برگزيدهء‌ خداي‌ رحمان‌، امير مومنان‌ علي‌(ع‌) سپرد و كوثر زلال‌ توحيد و معرفت‌ را به‌دست‌ ساقي‌ ربّاني‌، علي‌(ع‌) نهاد.
و اين‌گونه‌ وجود تطهير شدهء‌ فاطمه‌(س‌) به‌ صراحت‌ (أَلطَّيِّبات‌ُ لِلطَّيِّبين‌َ) تنها شايستهء‌پيشگاه‌ طهارت‌ پيشهء‌ ماه‌ تابان‌ ولا، علي‌ مرتضي‌(ع‌) گرديد و نهاد مطهر علي‌(ع‌) نيز به‌ دلالت‌(اَلطَّيِّبُون‌َ لِلطَّيِّبات‌ِ) سزاوار درّ صيقل‌ يافتهء‌ زهرهء‌ زهرا(س‌) شد و هلال‌ قمر ولايي‌، وجودمنّور زهرهء فاطمي‌ را در آغوش‌ كشيد و گلزار خوشبوي‌ فاطمه‌(س‌) را نگهباني‌ صادق‌ گشت‌و خداي‌ رحمان‌ او را به‌چنان‌ شكوه‌ و عظمتي‌ مكرم‌ ساخت‌ كه‌ به‌ اشارهء نبوي‌، احدي‌ لايق‌آن‌ نبوده‌ است‌:
«اي‌ علي‌ ! خداي‌ متعال‌ تو را به‌ كرامتي‌ تكريم‌ نمود كه‌ هيچ‌ كس‌ را به‌مانند آن‌، كرامت‌نبخشيد. به‌ درستي‌ كه‌ تو را به‌ تزويج‌ دخترم‌ فاطمه‌ درآوردم‌، بنابر آنچه‌ خداي‌ رحمان‌ تورا به‌ فاطمه‌ تزويج‌ نمود».
و اين‌ چنين‌، علي‌ مرتضي‌(ع‌) يكتا خزانه‌دار اسرار حق‌ و باده‌ گردان‌ لطايف‌ ذات‌ مطلق‌،پذيراي‌ گلبوتهء بهشتي‌ فاطمه‌ طيبه‌(س‌) در حصار امن‌ خويش‌ گرديد تا از آن‌، شهد مصفاي‌توحيد و تجريد را پيمانه‌ سازد و صهباي‌ طهور عشق‌ و عرفان‌ را به‌ كام‌ تشنهء عاشقان‌ وعارفان‌ آستانش‌ بنوشاند؛ شجرهء‌ طيّبه‌اي‌ كه‌ تنها دستان‌ كيمياگر علي‌(ع‌) مي‌توانست‌ ثمراتي‌دلگشا و ميوه‌هايي‌ روح‌فزا را از آن‌ برگيرد؛ چنان‌ كه‌ صادق‌ آل‌ طهارت‌(ع‌) فرموده‌:
«اگر اميرمومنان‌، علي‌(ع‌) با فاطمه‌(ع‌) وصلت‌ نمي‌كرد، هرگز تا روز قيامت‌ همتايي‌ براي‌فاطمه‌ بر روي‌ زمين‌، از آدم‌ و غير او وجود نداشت‌».


مقالات معنوی استاد

کلیپ های تصویری

گلچینی از مجموعه سخنرانی های عارف هنرمند استاد یعقوب قمری شریف آبادی