پایگاه اطلاع رسانی

عارف صاحبدل، هنرمند و نویسنده فرزانه استاد یعقوب قمری شریف آبادی

به سایت فروغ مهتاب خوش آمدید

عوالم‌ هفت‌گانهء‌ فرشته‌ عشق‌(عالم نورانی)


محب‌ صادق‌ پس‌ از بقا به‌ جمال‌ دلرباي‌ رحيمي‌، چشمانش‌ از فروغ‌محبوب‌ ربوبي‌ به‌ زيور روحاني‌ «عَيْن‌ُ اللّه‌»، و زبان‌ حمد و تسبيح‌گويش‌ به‌ زينت‌ رحماني‌«لِسان‌ُ اللّه‌»، و سيماي‌ مصفايش‌ به‌ منقبت‌ آسماني‌ «وَجْه‌ُ اللّه‌» نايل‌ شده‌، جلوه‌گاه‌ ذات‌رحمانيت‌ و تجلي‌گاه‌ قدس‌ رحيميت‌ مي‌گردد و در انوار آسمان‌ جبروت‌، پس‌ از استيلا برعرش‌ رفيع‌ رحماني‌ به‌ گنجينهء‌ كوثر رحيمي‌ و معدن‌ عظمت‌ الهي‌ در عالم‌ لاهوت‌ دست‌مي‌يابد


. عالم‌ نوراني‌
ششمين‌ وادي‌ سلوك‌ اءلي‌اللّه‌، عالم‌ نوراني‌ الهي‌ يا وجه‌ جميل‌ فرشتهء‌ عشق‌ است‌ كه‌رهرو صراط‌ كمال‌ و جمال‌ مطلق‌، بدين‌ عالم‌ راه‌ نمي‌يابد، مگر آنكه‌ پيش‌تر در عالم‌روحاني‌ از رهگذر فنا و موت‌ نفساني‌ و حيات‌ و تولد ملكوتي‌، برات‌ رهايي‌ از وساوس‌شيطاني‌ را از دستان‌ ربوبي‌ انسان‌كامل‌ برگرفته‌، و شايستهء‌ جنت‌ لقاي‌ ربوبي‌ و لايق‌ ديدارمه‌رويان‌ عالم‌ قدس‌ در فردوس‌ برين‌ شده‌ باشد؛ چه‌ اينكه‌ پويندگان‌ طريق‌ حق‌ در عالم‌ملكوت‌ به‌ موجب‌ عبوديت‌ عاشقانه‌ و تسليم‌ خالصانه‌ به‌ پيشگاه‌ كاملان‌ ولايي‌، عقل‌رحماني‌ خويش‌ را برافروخته‌، و در پرتو صبر و شكيبايي‌، و اطاعت‌ عارفانه‌ از ايشان‌ به‌عالم‌ نوراني‌ الهي‌ كه‌ همان‌ وجه‌ منوّر ربوبي‌ است‌، تعالي‌ مي‌يابند: (وَالَّذين‌َ صَبَرُوا ابْتِغا´ءَ وَجْه‌ِ رَبِّهِم‌ْ... أُولئِك‌َ لَهُم‌ْ عُقْبَي‌ الدّ'ارِ؛ «و كساني‌ كه‌ در طلب‌ وجه‌ پروردگارشان‌ صبوري‌كردند... براي‌ ايشان‌ منزلگاهي‌ نيك‌ است‌».
و اين‌گونه‌، رهرو صراط‌ جمال‌ به‌ سبب‌ محرميت‌ در ديار جبروت‌ يا سراي‌ وجه‌نوراني‌ شايستهء‌ حريم‌ قدس‌ ربوبي‌ شده‌ و واله‌ و شيدا به‌ تماشاي‌ تمثال‌ زيباي‌ رحيمي‌مفتخر گشته‌، پروانه‌وار به‌ طواف‌ شمع‌ جمالش‌ مي‌پردازد؛ چرا كه‌ شهود سيماي‌ دلرباي‌فرشتهء‌ عشق‌، سيرت‌ دروني‌ چنين‌ رهروي‌ را به‌ بيان‌ قرآني‌ (وُجُوه‌ٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَة‌ٌ اِلي‌' رَبِّهاناظِرَة‌ٌ)؛ «صورتهايي‌ در آن‌ روز شادند كه‌ به‌ سوي‌ پروردگارشان‌ مي‌نگرند» به‌ نورمسرت‌بخش‌ ربوبي‌ منوّر ساخته‌ و نظاره‌ بدين‌ وجه‌ قدسي‌، قلب‌ سليمش‌ را سرشار ازشعله‌هاي‌ عشق‌ و نياز نموده‌ و او را از آلايش‌ هرگونه‌ شرك‌ خفي‌ و تعلّق‌ لطيفي‌ كه‌ تاكنون‌در طي‌ مراحل‌ و مراتب‌ فرشتهء‌ عشق‌ دامنگير او بوده‌ است‌، مطهر مي‌گرداند* تا آزاد و رهااز همهء‌ قيود، در بهشت‌ ديدار، مسندنشين‌ سرير احرار گردد كه‌: «اَلطَّلا'قَة‌ُ شيمَة‌ُ الحُرِّ؛ رهيدن‌ [ از تعلقات ] خلق‌ و خوي‌ انسان‌ آزاده‌ است‌».
آن‌گاه‌ فقير محب‌ و عاشق‌ آزاده‌ كه‌ در درياي‌ پرتلاطم‌ وحدانيت‌ بر كشتي‌ نجات‌ولايي‌، خود را تسليم‌ امواج‌ رحمانيت‌ نموده‌، نه‌ تنها به‌ فناي‌ از خويشتن‌ نايل‌ مي‌شود،بلكه‌ به‌ صراحت‌ (كُل‌ُّ شَي‌ْءٍ هالِك‌ٌ اَلاّ' وَجْهَه‌ُ) ماسواي‌ حضرت‌ رب‌ را فاني‌ يافته‌،سرچشمهء‌ بقاي‌ مطلق‌ و سرمنشأ جلال‌ و كرامت‌ حق‌ را در وجه‌ معشوق‌ سرمدي‌ مي‌بيند؛(كُل‌ُّ مَن‌ْ عَلَيْها فان‌ٍ، وَ يَبْقي‌' وَجْه‌ُ رَبِّك‌َ ذُوالْجَلا'ل‌ِ وَالْاءِكْر'ام‌ِ)؛ «هركس‌ كه‌ بر آن‌ كشتي‌ سواراست‌، فاني‌ است‌ و وجه‌ پروردگار تو كه‌ صاحب‌ جلال‌ و اكرام‌ است‌، باقي‌ مي‌باشد»؛رخساره‌اي‌ كه‌ مصداق‌ بارز و كاملش‌ به‌ تبيين‌ روايي‌ «وَجْه‌ُ اللّه‌ِ تَعالي‌' أَنْبِياؤُه‌ُ وَ رُسُلُه‌ُ وَحُجَجُه‌ُ؛ وجه‌ خداي‌ تعالي‌، پيامبران‌، رسولان‌ و حجتهاي‌ الهي‌اند» در وجود صاحبدلان‌ولايي‌ و سيرت‌ مقربان‌ رحماني‌ ظهور مي‌يابد.؛
چنان‌ كه‌ كلمهء‌ مقدس‌ خدا، حضرت‌ عيسي‌(ع‌)، به‌ سبب‌ نيل‌ به‌ مرتبهء‌ وجه‌ نوراني‌ به‌مقام‌ ربّاني‌ (وَجيهاً فِي‌ الدُّنْيا وَالْا'خِرَة‌ِ وَ مِن‌َ الْمُقَرَّبين‌َ) واصل‌ شده‌ و حقيقت‌ رحماني‌(وَالسَّلا'م‌ُ عَلَي‌َّ يَوْم‌َ وُلِدْت‌ُ وَ يَوْم‌َ أَمُوت‌ُ وَ يَوْم‌َ أُبْعَث‌ُ حَيّاً) در وجود قدسي‌اش‌ به‌ وديعت‌نهاده‌ شد؛ حقيقت‌ زيبنده‌اي‌ كه‌ از وجود رسول‌ ختمي‌مرتبت‌(ص‌)، در نهاد سرسلسلهء‌ اوليا،علي‌(ع‌)، تجلي‌ يافته‌ كه‌: «أَنَا وَجْه‌ُ اللّه‌ِ تَعالي‌' فِي‌ السَّمو'ات‌ِ؛ من‌ وجه‌ خداي‌ متعال‌ در آسمانهاهستم‌».
بنابراين‌، سالك‌ طريق‌ معنا، پس‌ از طي‌ مراحل‌ دشوار سلوك‌ به‌ سبب‌ اذكار و معارف‌برخاسته‌ از جوهرهء‌ عبوديت‌، به‌ مرتبهء‌ وجه‌ نوراني‌ فرشتهء‌ عشق‌ بار مي‌يابد و از رهگذر«اَلْعُبُودِيَّة‌ُ جَوْهَرَة‌ٌ كُنْهُهَا الرُّبُوبِيَّة‌ُ» به‌ حقيقت‌ ربوبيت‌ باطن‌ خويش‌ آگاهي‌ يافته‌، با نفس‌مطمئنهء‌ روحاني‌ و با دو بال‌ ولايي‌ «راضي‌» و «مرضي‌» به‌ منزلت‌ زيبندهء‌ «عبادي‌» نايل‌مي‌گردد و آن‌گاه‌ در پرتو اكسير مقدس‌ عشق‌ به‌ فناي‌ از خويش‌ و بقاي‌ به‌ حضرت‌ رب‌واصل‌ شده‌ و مرآت‌ قلب‌ شيفته‌اش‌ تجلي‌گاه‌ مقام‌ رفيع‌ «جَنَّتي‌» گشته‌، خود نيز روح‌ وريحان‌ بهشتي‌ و جنت‌ نعيم‌ قدسي‌ مي‌گردد.
و اين‌گونه‌، عاشق‌ دلباختهء‌ جمال‌ مطلق‌ در ضمير مصفاي‌ خويش‌، به‌ رفع‌ حجاب‌نوراني‌ نايل‌ آمده‌، نظاره‌گر وجه‌ جميل‌ رحيمي‌ در مرآت‌ وجود خود مي‌شود؛ «فَاِذ'ا جَعَلْت‌ُبَغْيَتَه‌ُ وَ لِذَّتَه‌ُ في‌ ذِكْري‌، عَشَقَني‌ وَ عَشَقْتُه‌ُ، فَاِذ'ا عَشَقَني‌ وَ عَشَقْتُه‌ُ رَفَعْت‌ُ الْحِجاب‌َ فيما بَيْني‌ وَ بَيْنَه‌ُ؛ هنگامي‌ كه‌ نياز و لذت‌ بنده‌ام‌ را در ذكر خود قرار دادم‌، به‌ من‌ عشق‌ مي‌ورزد و من‌ نيز به‌ اوعشق‌ مي‌ورزم‌، آن‌گاه‌ حجاب‌ ميان‌ خودم‌ و او را به‌ كنار مي‌زنم‌».
بدين‌ ترتيب‌، محب‌ صادق‌ پس‌ از بقا به‌ جمال‌ دلرباي‌ رحيمي‌، چشمانش‌ از فروغ‌محبوب‌ ربوبي‌ به‌ زيور روحاني‌ «عَيْن‌ُ اللّه‌»، و زبان‌ حمد و تسبيح‌گويش‌ به‌ زينت‌ رحماني‌«لِسان‌ُ اللّه‌»، و سيماي‌ مصفايش‌ به‌ منقبت‌ آسماني‌ «وَجْه‌ُ اللّه‌» نايل‌ شده‌، جلوه‌گاه‌ ذات‌رحمانيت‌ و تجلي‌گاه‌ قدس‌ رحيميت‌ مي‌گردد و در انوار آسمان‌ جبروت‌، پس‌ از استيلا برعرش‌ رفيع‌ رحماني‌ به‌ گنجينهء‌ كوثر رحيمي‌ و معدن‌ عظمت‌ الهي‌ در عالم‌ لاهوت‌ دست‌مي‌يابد.


مقالات معنوی استاد

کلیپ های تصویری

گلچینی از مجموعه سخنرانی های عارف هنرمند استاد یعقوب قمری شریف آبادی