اگر زن مؤمنه‌ای در خانه خود نامحرمی را در خواب مشاهده نماید و بعد از خواب یکی از محرمانش كه زن مي‌باشد به خانه او بیاید، این رؤیا صحیح است؛ چون مؤمن به واسطه تزکیه نفس همچون بلوری شفاف، و غیر مؤمن همچون سنگی سخت در مقابل شیشه می‌باشد.
گالری تصاویر

عرفان در آئینه عقل-پیامبر اکرم (ص) خورشید فروزان هستی

مرآت هستي به نور آسماني و فروغ ازلي رسول اكرم (ص) روشن گرديده و كالبد گيتي به روح زلال او جان گرفته است و جهان خلقت به بركت وجود قدسي ايشان به زيور «لولاك لما خلقت الافلاك» زيبنده شد.َ



بارزترين خصيصه رسول اكرم (ص) اين است كه شريعت را با طعم جانبخش ولايت و مائده كمال‌افزاي رحمانيت آميخته نموده و ظاهر را به نور باطن منور ساخته و اسلام و تسليم در برابر خداي رحمان را به مأمن ايمان و شهود رهنمون شده است.


«الهي هب لي قلبا يدنيه منك شوقه و لسانا يرفع اليك صدقه و نظرا يقربه منك حقه؛ الهي آن را قلبي بخش كه اشتياقش آن را به تو نزديك كند و زباني ده كه راستي‌اش به سوي تو بالا رود و ديده‌اي عطا كن كه حق‌بيني‌اش مرا به تو مقرب سازد». مناجات شعبانيه

طليعه سخن:

يا رب! اي معرفت‌بخش دل‌هاي عارفان و اي فروزنده جان عاشقان، اگر هدف از هستي و بعثت انبياء الهي (ع) حصول معرفت و شناخت به عظايم و حقايق بي‌انتهاي رحماني است، قلوب ما را از تعلق و وابستگي به كثرات برحذر دارد و طهارت و پاكي را كه لازمه درك معارف قرآني و سخنان گهربار سوختگان وادي عشق و دانايي است، ارزاني دار تا با قدم تسليم و انقياد به مقام ابراهيمي وارد شويم و ساغر اطاعت و بندگي خداي رحمان را از سر شوق بنوشيم و عرفان را نه تنها در مرآت عقل كه در مرآت عشق نيز به نظاره بنشينيم.

در اين گفتار گلواژه‌هايي از بوستان طرب‌انگيز كمالات والاي حضرت محمد مصطفي (ع) به كمال‌جويان و سالكان صراط مستقيم خداي رحمان تقديم مي‌گردد و اينكه حضرتش به عنوان سرآمد انبياء الهي (ع) با اين همه شأن و مجد و بزرگواري به تبعيت موحدانه از حضرت خليل‌الرحمان (ع) امر شده و به تبع ابراهيم خليل (ع) انسان‌ها را به سوي بيت‌الله‌الحرام دعوت فرموده و پرده از روي اسرار و حقايق مكنون كعبه رحماني برداشته است.

پيامبر اكرم (ص) خورشيد فروزان هستي:

و كثرات عالم وجود به پرتو الهي محمدي (ص) بر صفحه هستي پديدار گشته است و دايره وجود بر نقطه پرگار جمال محمد اين مرآت حقيقت‌نماي تام هستي و صدرنشين سرير عظمت و كرامت انسان مي‌چرخد. و دارالسلام معرفت رحيميت در مدينه فضايل و خصايل ستوده او قرار گرفته است. اين تمثال مبارك به زينت «اول ما خلق الله نوري؛ نخستين چيزي كه خلق شد نور من بود» مزين شده و سرسلسله خلقت در وجود الهي او مي‌تراود و چشمه‌سار تجلي نور حق بر پهنه هستي او جاري مي‌باشد. او كه نسيم جمالش رحيل عشق به اولياست، نفخه كمالش ساكنان سراي ناسوت را به اوج لاهوت رسانيده است.

خورشيد واحديت الهي در مرآت جهان‌بين محمد (ص) تجلي نمود و تمامي انبياء بزرگوار (ع) از پرتو خورشيد اعظم محمدي (ص) حليه نبوت را بر تن نمودند. و بذر رسالت به دستان ربوبي اين باغبان گلزار هستي در بستر تاريخ پاشيده شد. سلسله وجود از نور روشني‌بخش محمد (ص) جوشيدن يافت و فيض عالم حق از روزنه روشني‌بخش محمد (ص) بر گيتي باريدن گرفت و از رهگذر همين عظمت فرمود: «من هرچند به صورت ظاهر فرزند آدم هستم ولي در عالم معنا مرتبه پدري بر آدم دارم، زيرا فيض حق به واسطه من بر موجودات نازل گرديد». حقيقت فروزان پيامبر (ص) نور آسمان‌ها و زمين است و وجود سراپا مجد و عظمت و فروغ روح الهيش بر ارض وجود آدمي انوار كمال مي‌گسترد و به شكوفه‌هاي معطر جمال مطلق مي‌آرايد، و عرصه خلقت را به پيرايه «آدم و من دونه تحت لوائي؛ آدم و مادون او زير لواي منند» زيبنده مي‌سازد.

اين‌گونه است كه تمام انبياء مكرم الهي (ع) در عالم معنا از گرمابخشي‌هاي شمس تابناك رسول الله (ص) جان گرفتند و سايه اقتدار و شكوه حضرتش بر بوستان نبوت و رسالت گسترانيده شده و گنجينه كمالات و حقايق و معارف توحيدي به عطر شمين محمدي (ص) و شميم دل‌انگيز جمال الهي او مهر و موم گشته است و در اين خارستان ناسوتي گل بيرنگ محمدي (ص) جان عاشقان و عارفان حق را از بوي عطرآگين حقيقت سرمست ساخته است.

آفتاب شريعت محمدي (ص) در عصر آدم (ع) به طليعه ظهور نشست و شجره طوباي رسالت رسل (ع) در عهد حضرت آدم (ع) كاشته شد و در وجود مقدس خاتم انبياء (ص) تنومند گرديد و به ثمرات كمال‌بخش ولايت و معرفت بارور شد و ديباچه رحمت ربوبي به دلالت «و ما ارسلناك الا رحمة للعالمين» از قاموس جان پيامبر (ص) بر روي خلايق گشوده گشت و اين‌گونه حقيقت انسان از نور پاك محمدي (ص) شكل گرفت و سلسله نبوت انبياء متصل بخ سرچشمه غدق محمد (ص) گرديد و اين‌چنين از شأن و مقام والاي خويشتن رازگشايي فرمود كه: « انبياء همگي بر دايره نبوت من مي‌چرخند و از چشمه كمالات من برمي‌دارند و هيچكدام قوم خود را به سوي حق دعوت نكرد مگر از روي متابعت من».

آن زمان كه روح لاهوتي و نور اعظم پيامبر (ص) پا بر عرصه عالم ملك نهاد و خورشيد وجودش بر ارض ظاهر طلوع نمود، طاق كسراي نفس فرو ريخت و آتشكده دوزخ دنيا خاموش گرديد و آندم كه حضرتش با براق عشق و نور معرفت به معراج ذات رحماني نايل شد، به رؤيت اسرار آفاق و انفس مفتخر شد و پروردگار علي اعلاء (جل شأنه) حقايق آسمان‌ها و زمين كمال را بر عرش رحماني و قلب سليم حضرتش متجلي ساخت و به تعليم روحاني شديدالقواي بحر بيكران عظمت و توحيد گرديد و به افق اعلاي كمال مطلق نايل شد و چشمان حق‌بينش حقيقت رحمانيت را در مرآت سدرة‌المنتهي به نظاره نشست و آنگاه كه به تأييد رحماني «انما امره اذا اراد شيئا ان يقول كن فيكون» به اشارتي به كرامت انشقاق قمر مبادرت فرمود، اوج اتصال و وحدت با حضرت رحمانيت را نماياند و مجمع‌البحرين معرفت رحيمي و كرامت الهي را در وجود كبريائي خويش به هم رسانيد و به نور الهي «من رآني فقد رأي الحق؛ كسي كه مرا بيند حق را ديده است» منور شد.

قرآن كريم اين مرآت تمام‌نماي آفرينش كه جامع حقايق ظاهر و باطن هستي و رمز راز گشايش معماي خلقت در آن نهفته و عصاره عشق و معرفت در آن چكيده است از آستان قدسي روح‌الامين بر قلب مطهر پيامبر اكرم (ص) نازل شده و والاترين كتاب هدايت انسان به سوي قله قاف ليلي حق براي ام‌الكتاب قلب محمد (ص) متجلي گشته و كوثر رحيمي و شعله بي‌دود فاطمه اطهر (س) از جنت‌النعيم پيامبر، از خورشيد نوراني محمد (ص) بر جان كمال‌جويان طريق حق جوشيدن گرفته است و حضرت رحمان خيمه جاودانگي در مزرعه روح و رياحين رسول اكرم (ص) زده است. از اين روست كه سرور كاينات و افضل موجودات كه به حكم «ن والقلم و ما يسطرون» نقش خلقت را بر لوح هستي پديدار نمود، فرمود: «اگر من نبودم هرآينه وجودي ايجاد نمي‌شد و شهودي براي اهل كشف صورت نمي‌گرفت»، و اين‌گونه حقيقت وحدانيت در مرآت فردانيت محمدي (ص) ظاهر شد و آيه «و ما رميت اذ رميت ولكن الله رمي» گواه روشني بر تماميت اسم اعظم الله تعالي و جامعيت حقايق و معارف رحيمي در مرآت جمع‌الجمعي پيامبر (ص) گشت براستي حضرتش فروغ محفل اهل بينش است و مسندنشين اورنگ آفرينش. ديباچه دفتر كاينات است و ناخداي بحر احديت و نقطه قطب دايره وجود و مرآت تمام‌نماي الله تعالي و رازدار سر أخفي مي‌باشد. اين سلطان سرير قاب قوسين كه متصف به مقام «و هو بالافق الاعلي» و مزين به زينت «مقاما محمودا» گشته، بازگشاي رمز احديت و حقيقت سدرة‌المنتهاي در مقام «او ادني».

اگر حضرت موسي كليم‌الله (ع) پيام‌آور شريعت است و حضرت عيسي روح‌الله (ع) منادي روحانيت و طريقت معنوي است پيامبر اكرم رسول الله (ص) را بايد تماميت رسالت و كمال شريعت معرفي كرد. چراكه ايشان با دو ديده شريعت و طريقت، جامع ظاهر و باطن بوده و مربي و طبيب حاذق جسم و روح انسان مي‌باشد. از اين رو حضرتش به اشارت فرمود: «برادرم موسي را چشم راست نابينا بود و برادرم عيسي را چشم چپ نابينا بود و من با هر دو چشم مي‌بينم».

آيات قرآني و روايات اسلامي بسياري پيرامون شأن و قدر و عظمت رفيع پيامبر الهي (ص) آمده است كه بيان آن در حوصله اين كلام نمي‌گنجد اما روشن است كه فضيلت پيغمبر اكرم (ص) را حدي نباشد تا آنكه در بيان و قلم درآيد و اينها همه رشحه‌اي بيش از چشمه خورشيد كمالات و بزرگواري‌هاي آن حضرت نيست.

برگرفته از نشريه انوار، نيمه دوم مرداد ماه 1377، شماره4



  پرینت

همان‌طور که عالِمْ صورت زیبا را تشخیص می‌دهد، عارف نيز سيرت زیبا را تشخیص می‌دهد.

پايگاه اطلاع رساني فروغ مهتاب

ارائه دهنده آثار علمي معنوي استاد يعقوب قمري شريف آبادي